Het gaat rap en niet rap hier. Op zijn Afrikaans à l’aise. Maar zit dus in Senegal, Matam, de grote rivier, de Senegal over met een roeibootje.
Mauritanië was vooral een trip met Francois, een Parijse dokter die medicamenten naar Mali bracht. ’s Avonds in de ‘Savanne’ een vuurtje, wat koken, en ondertussen de schorpioenen en fameus grote woestijnspinnen vermijden. Maar het valt mee, alle insecten zijn gewoon allemaal buiten proportie groot.
Tot Aleg, daar heb ik afscheid genomen van mijn chauffeur Francois (PS: heb een adres voor als we es naar Parijs gaan). Terug alleen.
Door de zinderende zon, de hitte, zon hoog van voor op het hoofd, trek ik de lange rechte baan door. Hopend op een lift. En dat krijg ik, vanachter op de pick-up van een Toyota die 150 km/u naar Kaedi scheurt. Rammelend zie ik het landschap in achteruit. (en alles proberen te onthouden).
In Kaedi is het gedaan met de baan, enkel zandwegskes met putten en gaten. Ik ga te voet verder, want er is geen
oversteek in Kaedi, naar Matam dan maar. Op de kaart 65 km, in ‘t echt veel langer merk ik, het klopt niet allemaal. Eerst op een karretje met 2 ezels tussen de geiten, echte geiten die zagen. Langs de badplaats, enorm veel monokini’s bijeen. Bij zonsondergang stop ik in het eerste dorpje (nergens electriciteit, stromend water, internet, asfalt, niks dus, minimum aan middelen, zoals op TV), Doue, denk niet dat het op een kaart te vinden zal zijn.
De plaatselijke leraar nodigt me uit. Een latoflex van takken onder een afdak van karton met uitzicht op de waterput. Heb wel schrik van Malaria om buiten te slapen, maar ze zeggen dat het het seizoen niet is. Tientallen vrouwen tetteren, halen water op, maar tetteren vooral de laatste nieuwtjes.
Praktisch de hele nacht door, ben ik content dat ik mijn hoorapparaatjes kan afzetten. Even iets gegeten, met de hand, dan verse melk van de koe die er vlak naast staat. En dan platte rust de nacht in.
De volgende ochtend opnieuw het gekwetter van de vrouwen. Iedereen raadt het me af om te voet verder te gaan, maar ik ben blijkbaar koppig. Opnieuw de zandweg op, wind van voren, zon ook, de zinderende hitte naar Matam. Uren stappen, af en toe en immense kudde koeien die naar een drinkplaats trekken (of de Senegal), maar voor de rest veel alleen.
Tot de chauffeur van de dag ervoor er weer is. Hij rijdt voor een verkiezingsploeg, heel de week zijn het overal lawaaimakers van de verschillende partijen die her en der rondrijden. Ik mag mee, hotsend en botsend op de zandwegskes, compleet dooreen geschud. Af en toe stoppend in een klein dorpje, om uitleg te geven. De kandidaten
spreken onderling frans (moeilijk verstaanbaar frans trouwens). In Sive, de overkant van de Senegal, Mauritanie nog, is de douane aan het rusten, wachten tot den donkere en dan de oversteek. Senegal in…
Misschien mijn laatste halte, want ik voel mijn gezondheid wat achteruit gaan, heb niet zoveel kracht meer, we zien wel. Misschien Gambia nog, da’s in het engels.
En voor de rest alles goed ginder?
De groeten aan alleman
Reintje
15 november 2006 at 12:39
Hey Rein
sam hier eindelijk heb ik wat uitleg gekregen over hoe we u nu kunnen volgen. Simpel natuurlijk. Maar alé hier ben ik dan.
Ja man gij zat daar in Maroko waar wij, Kato en ik, tien jaar geleden geweest zijn.
Wij hebben toen ook in den atlantic gezeten. Ik vond het daar zeer mooi
en zou er zeker nog ne keer naar toe willen.
Als wij aangekomen waren in Tiznit sliepen we al de eerste avond bij mensen thuis ( ne zekere Mohammed ze zullen hem daar wel kennen). En we liepen rond in het dorp met van die lange kleren die tekort waren voor mij. En die Marokken maar lachen en ook lachen met mijn snor die ik voor de gelegen had laten groeien. Als ik nu naar die foto’s kijken moet ik ook lachen! Rudy en Kris gaan ook naar Gambia met nieuwjaar. Als ge Kris ziet zult al het nieuws uit Asse wel horen.
Welke kleur hebben de mensen overwegend waar ge nu zijt?
Ik vind dat ge minstens tot in pikzwart Afrika moet gaan anders zijt ge niet
in afrika geweest.
Als ge een nieuwske wilt weten over bij ons thuis…..
Ik was daarstraks aan’t koken en had mij een koel vanillejeneverke uitgeschonken en liet ons Luit eens eventjes nippen en ze vond dat lekker.
Efkes later als ik terug aan’t koken was draai ik mij om en was ons Luit met een rietje uit een volle beker vanillejenever aan’t drinken. En onze Wietse had zijn glas juist uit. En hij vond het lekker!!!! nog ! Zei hij.
Later op den avond was hij echt heel zot aan’t doen.
Eens benieuw hoe hij morgenvroeg zal kijken. Zijnen eersten houten kop!
Ik rij terug met den bus van de Poel rond, maar ‘t is maar een interimmeke van een paar dagen. Ik moet wel morgenvroeg om 7 uur opstaan! en ‘t is nu al laat aan ‘t worden.
Maar ik ben blij dat ik uw websateken weet zitten.
Alé zorgt da’ge nog maar ne poos weg blijft want ‘t is ginder toffer dan hier volgens mij.
sam en een dikke beis!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!!
15 november 2006 at 12:48
Ik zit hier naast de Sam en ik moet dus ook nog ietsken schrijven. Ik zit nog te denken aan Sam met nen snor, en AAAH dat vind ik maar vies zenne… Sam met overtollig haar. Trouwens.. Peter liegt dat hem zwart ziet. Als ge de echte waarheid wil weten, moet ge bij mij zijn… voor €5 … en dan smijt ik er nog wat superpower puff vitamines bij (dat ge intraveneus kunt toedienen voor direct effect) zodanig dat ge der direct weer mee verder kunt. En… ge weet toch dat het hier winter is, en al donker om 5 uur en koud en regen en iedereen zaagt en zaagt en zaagt en zaagt, en het was alweer file op de ring en E40 tot en met Aalst en iedereen is moe moe moe moe moe en wilt op het vliegtuig stappen naar de zon…
ook nog groetjes van uw zuske die hier ook nog naast mij zit
en ook nog groetjes van mij natuurlijk
Karin
15 november 2006 at 10:36
aaaah reineken
nu weet ik hoe ik u moet vinden
gisteren heb ik gemaild van in Café Combine. Ik weet niet hoe lang ze het daar nog getrokken hebben maar ik ben iets na 12u doorgegaan wat verstandig ( maar toch ook al laat )was
Peli van de Pillipijnen heeft vertelt over de loempia’s
eerst moet ge weten dat het vorige zaterdag bedankingsfeesteke was in zaal Smis met de filmvoorstelling van het openigs- en slotspektakel.
Slechte film maar wel toffe sfeer en veel veel bier.
En dan krijgt ge honger en dan komt een betteke voor 1 uur Feli toe in zaal Smis met hare auto vol gerief.
Alles naar binnen dragen en elektriek zoeken want ze had twee fritpotten bij.
Rudy had haar gevraagd of ze kon zorgen voor een knabbel.
Rudy had geschat dat er in totaal 300 mensen zouden zijn.
Dus rekent Feli voor iedereen 3 loempiakes dus maakt Feli
900 negenhonderd 900 loempia’s!!!!!!!!! 900!! 899 en nog ene meer!
Eerst heeft ze een halve dag gewinkeld en dan nog een hele dag tot snachts loempia’s gemaakt en ze was zo moe dat ze in slaap was gevallen waardoor ze zo laat in ‘t Smis toekwam en dat er al veel volk weg was.
wij hebben loempia’s gefret!! en we hebben er nog in onze diepvries zitten ook! en nog veel andere mensen ook.
Maar het was vooral Feli haar uitleg gisterenavond in Café Combine die
heel grappig was.
Onze Wietse had deze morgen genen houten kop……? hij kan er blijkbaar al goed tegen.
Ik ga deze web-site doorgeven aan Vickie dan kunt ge ne keer in ‘t Engels schrijven.
sam de mailman
20 november 2006 at 3:13
Seg Rein,
ik heb zo nekeer gekeken op onze (plastieken) wereldbol (want ik wist eigenlijk niet goed waar Senegal en Gambia liggen) en als ik het goed begrijp zijt ge gewoon de kantjes van Afrika aan ‘t aflopen. Niet dat daar iets mis mee is maar tegelijkertijd merkte ik ook dat ge nog steeds op ‘t noordelijk halfrond van onze aardkloot rondwaart. Niet dat daar dan iets mis mee zou zijn, maar ge nadert toch stillekesaan de evenaar en dat is iets wat mij altijd al geïntrigeerd heeft.
De omtrek van de aarde is 40.000 Km, dat wil dus zeggen dat ge daar rond de aardas draait met een vites van 1.666,67 km per uur. Voelt ge daar iets van? Moet ge u daar aan vanalles vasthouden om er niet af te vliegen? (van de aarde bedoel ik) of is dat de reden waarom het daar zo dun bevolkt is of wegen ze daar niet genoeg? Misschien krijgt ge daar meer en meer een uitgerokken gevoel en denkt ge daardoor dat uw krachten aan ‘t afnemen zijn?
Op onze (plastieken) wereldbol is de evenaar heel goed te zien want exact op die plaats zit een verdikking over de hele omtrek, precies of de twee wereldhelften zijn daar aan mekaar gezet. Daar moet ge toch nekeer gaan naar zien, dat moet een fenomenaal schouwspel zijn want die verdikking loopt overal door, ook in de zee…
Hebt ge geen klein digitaal kodakske mee, dan zou ge dat eens kunnen fotograferen en doorsturen?
Eigenlijk ben ik sjaloes en tegelijkertijd blij dat ik die reis niet moet maken…
Nog een geluk dat gij dat wél doet…
‘t fleus, Hans (en de groeten van Andrea)
21 november 2006 at 4:11
Rein,
‘t Is hier koud en nat!
Nu kontent?
gr.
Hans
22 november 2006 at 6:38
Zeg Rein,
Waar zit ge nu eigenlijk?
*