Bestekes,
Ik weet al wat meer van thuis, merci voor de mailkes, laat maar komen….
Ben momenteel in Mauritanië, het land van de nomaden. Overal staan er in het landschap ver uit elkaar tuinhuisjes of tenten, zelfs de moskeeën zijn tenten met 2 luidsprekers aan.
Eerst die Westelijke Sahara over in een camion vol vliegen. Hij vervoerde vis en dat heb ik geweten. Maar Mohammed was heel vriendelijk. Uren rijden, zeker 10 keer België door, met rechts de oneindige oceaan, links de oneindige sahara, steeds hetzelfde landschap. Poëtisch,…
’s Nachts behielpen we ons met te slapen in de cabine. Om 6 u voor dag en dauw terug verder. Tot Dachla. Daar pikte
Francois een fransman met een 4×4, me op. Op de kreeftskeerkring hebben we ontbeten.
Eerst was er de grens, een niemandsland, en dan een tent voor de Douane. 20 Euro voor de visum. En weer verder.
Mauritanie is arm, overal die witte tenten, af en toe een aantal dromedarissen, een oneindige woestijn. We hebben er buiten geslapen in een savanna-achtig landschap.
De volgende dag zijn we door de woestijn met gele perfect golvende zandbergen gereden om aan de kust een vis te
kopen in een dorpje. Hutjes, her en der, zonder veel betekenis, van vissers. Lekker trouwens.
Wat gezwommen in de zee, en dan de ongerepte kustlijn gevolgd.
Meegevist. Ik hoop dat ik Francois foto’s ook nog krijg. Zo’n dagen zijn echt wel bijna perfect.
Maar ik vrees de moeilijke dagen….
We zien wel
groetjes ginder
(ik hoop dat het er koud en nat begint te worden, hehe)
ReiN
14 november 2006 at 4:05
Rein,
als ge de moeilijke dagen vreest, wacht dan gewoon tot er een moeilijke dag komt en als die er dan is, vrees hem dan. Stop en ga in de geskant zitten, pak uwen tijd en vrees hem, vrees hem uit de grond van uw ziel en ge gaat naar huis met een nieuwe bondgenoot die ge voordien altijd had gevreesd.
Tot fleus, Hans
14 november 2006 at 3:10
Jep Reineke,
tzenneketik hier hé…
Zeg Hans, schoon gezegd!
Tsja, wa moet ik hier nu schrijven eigenlijk? Allé, salut en tot gauw!
Voor de rest heb ik weinig opmerkingen eigenlijk,
*Zuske
Oeioei, precies zwak berichtje…
Zal de volgende keer een beetje beter nadenken!
14 november 2006 at 7:37
Hey Rein, dat is nu al vanaf 12 oktober dat ik je reis probeer te volgen met alle ups en downs die je onderweg tegenkomt. Ik kan je maar een raad geven, geniet van wat je meemaakt en doe waar je zin in hebt maar zorg ervoor dat je je achteraf niets moet beklagen of dat je moet zeggen ‘Had ik maar…’
Ik denk dat het thuisfront heel hard duimt en heel benieuwd is naar wat je bij je thuiskomst te vertellen hebt…
Ik denk zelf dat je een avond zal moeten reserveren in ‘t Smisken om je belevenissen toe te lichten, want hier zijn heel veel vrienden die je wel een beetje heel veel met je meeleven, heb ik vorige vrijdag tijdens de Cantus nog gehoord,
Groeten en tot ziens