Foto Marokko & Mauritanië

Hier staan enkele foto’s van mijn tocht door Marokko & Mauritanië: Onderweg van Asse naar …

Matam – Senegal

Het gaat rap en niet rap hier. Op zijn Afrikaans à l’aise. Maar zit dus in Senegal, Matam, de grote rivier, de Senegal over met een roeibootje.
Mauritanië was vooral een trip met Francois, een Parijse dokter die medicamenten naar Mali bracht. ‘s Avonds in de ‘Savanne’ een vuurtje, wat koken, en ondertussen de schorpioenen en fameus grote woestijnspinnen vermijden. Maar het valt mee, alle insecten zijn gewoon allemaal buiten proportie groot.
Tot Aleg, daar heb ik afscheid genomen van mijn chauffeur Francois (PS: heb een adres voor als we es naar Parijs gaan). Terug alleen.
Door de zinderende zon, de hitte, zon hoog van voor op het hoofd, trek ik de lange rechte baan door. Hopend op een lift. En dat krijg ik, vanachter op de pick-up van een Toyota die 150 km/u naar Kaedi scheurt. Rammelend zie ik het landschap in achteruit. (en alles proberen te onthouden).
In Kaedi is het gedaan met de baan, enkel zandwegskes met putten en gaten. Ik ga te voet verder, want er is geen
oversteek in Kaedi, naar Matam dan maar. Op de kaart 65 km, in ‘t echt veel langer merk ik, het klopt niet allemaal. Eerst op een karretje met 2 ezels tussen de geiten, echte geiten die zagen. Langs de badplaats, enorm veel monokini’s bijeen. Bij zonsondergang stop ik in het eerste dorpje (nergens electriciteit, stromend water, internet, asfalt, niks dus, minimum aan middelen, zoals op TV), Doue, denk niet dat het op een kaart te vinden zal zijn.
De plaatselijke leraar nodigt me uit. Een latoflex van takken onder een afdak van karton met uitzicht op de waterput. Heb wel schrik van Malaria om buiten te slapen, maar ze zeggen dat het het seizoen niet is. Tientallen vrouwen tetteren, halen water op, maar tetteren vooral de laatste nieuwtjes.
Praktisch de hele nacht door, ben ik content dat ik mijn hoorapparaatjes kan afzetten. Even iets gegeten, met de hand, dan verse melk van de koe die er vlak naast staat. En dan platte rust de nacht in.
De volgende ochtend opnieuw het gekwetter van de vrouwen. Iedereen raadt het me af om te voet verder te gaan, maar ik ben blijkbaar koppig. Opnieuw de zandweg op, wind van voren, zon ook, de zinderende hitte naar Matam. Uren stappen, af en toe en immense kudde koeien die naar een drinkplaats trekken (of de Senegal), maar voor de rest veel alleen.
Tot de chauffeur van de dag ervoor er weer is. Hij rijdt voor een verkiezingsploeg, heel de week zijn het overal lawaaimakers van de verschillende partijen die her en der rondrijden. Ik mag mee, hotsend en botsend op de zandwegskes, compleet dooreen geschud. Af en toe stoppend in een klein dorpje, om uitleg te geven. De kandidaten
spreken onderling frans (moeilijk verstaanbaar frans trouwens). In Sive, de overkant van de Senegal, Mauritanie nog, is de douane aan het rusten, wachten tot den donkere en dan de oversteek. Senegal in…
Misschien mijn laatste halte, want ik voel mijn gezondheid wat achteruit gaan, heb niet zoveel kracht meer, we zien wel. Misschien Gambia nog, da’s in het engels.
En voor de rest alles goed ginder?
De groeten aan alleman
Reintje

Nouakchot- Mauritanië

Bestekes,
Ik weet al wat meer van thuis, merci voor de mailkes, laat maar komen….
Ben momenteel in Mauritanië, het land van de nomaden. Overal staan er in het landschap ver uit elkaar tuinhuisjes of tenten, zelfs de moskeeën zijn tenten met 2 luidsprekers aan.
Eerst die Westelijke Sahara over in een camion vol vliegen. Hij vervoerde vis en dat heb ik geweten. Maar Mohammed was heel vriendelijk. Uren rijden, zeker 10 keer België door, met rechts de oneindige oceaan, links de oneindige sahara, steeds hetzelfde landschap. Poëtisch,…
‘s Nachts behielpen we ons met te slapen in de cabine. Om 6 u voor dag en dauw terug verder. Tot Dachla. Daar pikte
Francois een fransman met een 4×4, me op. Op de kreeftskeerkring hebben we ontbeten.
Eerst was er de grens, een niemandsland, en dan een tent voor de Douane. 20 Euro voor de visum. En weer verder.
Mauritanie is arm, overal die witte tenten, af en toe een aantal  dromedarissen, een oneindige woestijn. We hebben er buiten geslapen in een savanna-achtig landschap.
De volgende dag zijn we door de woestijn met gele perfect golvende zandbergen gereden om aan de kust een vis te
kopen in een dorpje. Hutjes, her en der, zonder veel betekenis, van vissers. Lekker trouwens.
Wat gezwommen in de zee, en dan de ongerepte kustlijn gevolgd.
Meegevist. Ik hoop dat ik Francois foto’s ook nog krijg. Zo’n dagen zijn echt wel bijna perfect.
Maar ik vrees de moeilijke dagen….
We zien wel
groetjes ginder
(ik hoop dat het er koud en nat begint te worden, hehe)
ReiN

Foto België, Frankrijk en Spanje

Hier staan enkele foto’s van onze tocht door België, Frankrijk en Spanje: Onderweg van Asse naar …

Laâyoune – Marokko

Lieve dag allemaal,
Met die foto’s gaat het niet zo goed, vooral omdat ik er niet echt een krak in ben.
Ben momenteel in Laayouna, de hoofstad van de Westelijke Sahara.
Ben in Agadir naar een massa-festival tegen de onverdraagzaamheid geweest. 200.000 man op het strand en de grootste namen uit de Arabische en Franse wereld. En alles in ‘t frans als oefening (hoewel ik nog altijd niet content ben van mijn frans).
Heb een dag 20 km gestapt om toch maar autostop te kunnen blijven doen, buiten geslapen. En de dag er op van Tiznit naar hier gelift. En da’s straf. De distributieriem van de startmotor, Maarten?, lag eraf. Midden in de woestijn. Daar lagen we dan, op een tapijt, te wachten op hulp. De wind over ons, de koude, hoewel dat dat laatste nog relatief meevalt.
Ah ja en heb in de oceaan gezwommen.
Nu gijlen….
Nog geen schorpioenen gezien, maar ik kijk mijn schoenen ook niet elke dag na.

Ps: vind het fameus tof, iets over thuis, ‘t Smiske te horen, vooral de roddels…